Güçlü Atılımcı

Yerinde saymak yerine bizim tarafın öne geçtiği bir toplum. Bir yön belirlendiğinde hızın arttığı, kimin neyi üstlendiğinin belli olduğu ve eskimiş bir uygulamanın korunacak değil değiştirilecek bir şey olduğu bir toplum.

Bu umutların altında, yerinde durmanın güvende kalmak değil, geride kalmak olduğu sezgisi yatar. Bu yüzden bu duruş, değişimi sürekli erteleyen bir temkinden çok bir yön belirleyip onu sonuna kadar sürdürme kararlılığına güvenir. Ama hızlı değişimin bir bedeli vardır — hız arttıkça, ayak uyduramayan birilerinin çıkacağı da o kadar kesinleşir. Bu yüzden bu duruşun hep karşılaştığı soru tektir: durmadan, ama kimseyi geride bırakmadan nasıl ilerlersin?