นักออกแบบประเทศ

สังคมที่ชีวิตของคนธรรมดาไม่ได้ตั้งอยู่บนโชคของการได้พบคนดี แต่ตั้งอยู่บนกติกาและสถาบันที่ยังเดินต่อไปได้แม้ผู้คนจะเปลี่ยนไป สังคมที่สถาบันซึ่งทรุดโทรมถูกสร้างใหม่ด้วยมือของเราเอง — อย่างถึงราก ไม่ใช่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ — และที่กติกาซึ่งเราตั้งไว้ทุกคนก็รักษา โดยไม่มีการลัดคิว

ใต้ความใฝ่ฝันเหล่านี้คือความเชื่อมั่นว่าสถาบันที่สร้างมาดีปกป้องผู้คนได้ดีกว่าความปรารถนาดีของปัจเจก จุดยืนนี้จึงไว้ใจการปฏิรูปที่กำหนดทิศทางแล้วพาไปจนสุด มากกว่าการประนีประนอมที่จางหายไปกลางทาง แต่มีแรงตึงอยู่: การตัดสินใจร่วมกันโดยให้ทุกคนมีส่วนร่วม กับการขับเคลื่อนทิศทางที่ตัดสินว่าถูกต้องไปข้างหน้า — จุดยืนนี้ต้องคอยหาสมดุลระหว่างสองสิ่งนั้น